สร้างเป้าหมายชีวิต ด้วย Bucket list

kidsandmom

“หากบอกลอยๆขึ้นมาว่า “พวกเราควรจะขอบคุณมากให้น้อย..” อาจจะบางทีอาจสงสัยว่า แท้จริงจำต้องควรจะขอบคุณมากให้มากมายๆไม่ใช่หรอ? และก็กับประโยคที่ว่า “ยกโทษมากยิ่งกว่า” เป็นอะไร ยกโทษเรื่องเดียวยังยากเลย มันก็ชักชวนให้อ่านแล้วสงสัย เพราะว่าส่วนหนึ่งส่วนใดมันคือเรื่องของภาษา ที่เจตนาเขียนให้คิดไปต่างๆกัน

เนื้อหานี้มีสาเหตุมาจากแง่คิดหนึ่ง ที่คิดได้สำหรับการตระเตรียมรายละเอียดเพื่อใช้ชี้แจง (อีกแล้ว) หลักสูตรอบรมหัวหน้างาน[

เครดิตฟรี] ที่ในหลายๆหลักสูตรของผมจะเป็น Soft skills อันคือความสามารถที่จำนวนมากสามารถใช้ได้ทั่วๆไปในชีวิตประจำวันด้วย ต่อนี้ไปยิ่งเกิดเรื่องใกล้ตัวมากแค่ไหน เสมือนจะกล่าวง่าย แต่ว่ามันไม่ง่ายเลยที่มนุษย์เราจะใส่ใจทราบ รวมทั้งเอาไปปฏิบัติ

ต้องขอบคุณมากให้น้อย
การขอบคุณมากไม่ว่าจะรู้สึกขอบคุณมาก หรือเพียงแค่กล่าวคำกล่าวขอบคุณเป็นสิ่งที่ดี ต่อไปนี้ใน “ภาวการณ์ที่พวกเราจำต้องขอบคุณมาก” ย่อมมีสาเหตุมาจากพวกเราได้รับอะไรบางอย่างจากใครสักคน หรือสิ่งหนึ่ง ซึ่งแสดงว่าพวกเราเป็น “คนรับ” นั่นเอง..

ในทุกวัน แม้พวกเราอยู่กับใครกันแน่มากมายๆจะเป็นคนที่อาศัยอยู่ในครอบครัว[

สล็อต] หรือดำเนินงานร่วมกับคนใดกันเสมอๆแล้วจำต้อง “เป็นข้างขอบคุณมากเสมอ” นั่นถือว่าพวกเราเป็นคนรับจากเขามากยิ่งกว่า เขาจำเป็นต้องช่วยเหลือพวกเรามากยิ่งกว่า เกินเลยไปถึงว่าพวกเราบางทีอาจทำอะไรได้ไม่ค่อยดีประจำเขาจะต้องช่วยประจำ มีประสิทธิภาพไม่พอ ใช่ว่าจะเป็นความไม่ถูกเสียเชิงเดียว แม้กระนั้นจะดียิ่งกว่าหาก…

ถ้าเกิดพวกเราเป็นข้างขอบพระคุณให้น้อย และก็ให้อีกข้างเป็นข้างขอบคุณมากพวกเรามากยิ่งกว่า โน่นย่อมเป็นพวกเราทำในของที่มีราคา เป็นประโยชน์ต่อเขาได้มากกว่า หรือขั้นต่ำการที่ต่างข้างต่างขอบคุณมากเท่าเทียมกันก็เป็นการดี เนื่องจากว่าอยู่ในสถานะที่ต่างข้างต่างได้ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

ดังนี้ คำว่าน้อชูว่า มากยิ่งกว่า บางทีอาจไม่ใช่จำนวนที่แจ่มชัด หรือมากมายแบบจะต้องขอบพระคุณกันวันแล้ววันเล่า วันละหลายรอบ เพราะเหตุว่าการที่ขอบพระคุณผู้ใดกันแน่น้อยในที่นี้ ยังหมายคือการที่พวกเรา “ไม่ต้องรอคอยให้คนใดมาช่วยเหลือ” ยืนด้วยตัวเองได้ ควรจะพาตนเองก้าวหน้านั่นเอง

อ่อ! แต่ว่ามิได้มีความหมายว่า เวลามีคนใดกันแน่ช่วยเหลืออะไร แล้วพวกเราไม่รู้เรื่องสึกขอบคุณมาก ก็มีความคิดว่าตนเองจะต้องขอบคุณมากน้อยแล้ว อันนี้ก็ไม่ใช่ครับ…

ยกโทษมากยิ่งกว่า
จากเรื่องแรกหากเริ่มเข้าใจก็อาจจะคิดได้ว่า “ยกโทษมากยิ่งกว่า” นี้ซึ่งก็คืออะไร ก็ในลักษณะเดียวกัน ถ้าหากพวกเราจำต้องกระทำตน[

สล็อตออนไลน์]ให้คนไหนกันแน่รอยกโทษพวกเรามากมายๆย่อมจำต้องคือ “พวกเราทำผิดต่อเขาเสมอๆ” จริงๆแล้วก็ดีแล้วมากมายแล้วที่รู้สึกไม่ถูกเป็น แต่ว่าจะดียิ่งกว่าถ้าหากไม่ต้องกำเนิดเสมอๆเพียงแค่นั้น

แล้วก็ในทุกวันที่ผ่านไป พวกเราก็ควรจะเป็นข้างยกโทษมากยิ่งกว่าหมายถึงธรรมดาพวกเราย่อมไม่ชอบใจถ้าผู้ใดทำผิดต่อพวกเรา แม้กระนั้นมันดีแล้วกว่าการใช้ชีวิตแบบ พวกเราเป็นข้างทำผิดต่อผู้ใดกันแน่ ต่อผู้อื่นมากยิ่งกว่า หรืออยู่เรื่อยไม่ใช่หรือ?

แม้เทียบเคียงกันแล้วในผู้ที่มีจิตสำนึกโดยส่วนมาก ความรู้สึกตัวว่าตัวเองผิดนั้นพวกเราบางทีอาจลบเองได้ยาก เนื่องจากว่าไม่รู้จักว่าอีกข้างจะยกโทษไหม แต่ว่าสำหรับเพื่อการยกโทษถ้าหากพวกเราทำเป็น พวกเราจะไม่คาใจ รวมทั้งสิ่งพวกนั้นไม่บางทีอาจเป็นขี้ตะกอนภายใต้จิตใจพวกเรา ชีวิตที่ยกโทษได้กับชีวิตที่จำเป็นต้องรู้สึกไม่ถูก โลกแจ่มใสแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

เป็นเพียงแต่อีกหนึ่งบทความดีๆสั้นๆที่ให้ทวนว่า

“ต้องขอบคุณมากให้น้อยกว่า คนใดกันแน่เขาจะต้องขอบคุณมากพวกเรา ต้องยกโทษให้มากยิ่งกว่า.. ผู้ใดกันเขาจะต้องยกโทษพวกเรา”… ขอบพระคุณที่อ่านเว็บแห่งนี้ครับ
จุดพักรถ บนถนนสายชีวิต
การเปรียบเทียบว่า “ชีวิตราวกับการเดินทาง” เป็นอะไรที่สมควรดี ซึ่งในคำว่า “การเดินทาง” นี้ ก็มีอีกนานัปการประเด็น ก็เลยมักมี คติ คำคม [

jumboslot]หรือประโยคเปรียบเทียบต่างๆให้คิด ให้ทวน อาทิเช่น…

“ชีวิตมีขึ้นมีลง” เป็นประโยคหนึ่งซึ่งคงจะได้ยินกันบ่อยมาก ที่ก็มิได้กล่าวว่าการเดินทางของแต่ละคนนั้น จะขึ้นสูงเพียงใด จะลงจำนวนกี่ครั้ง หรือลงมากกว่าขึ้นไหม อย่างแรกที่ทำให้พวกเราสารภาพซึ่งมันไม่มีวันคงเดิมราบเรียบเสมอ คล้ายกับ..

“มิได้โรยด้วยกลีบดอกกุหลาบ… เสมอ” อันซึ่งก็คือทางชีวิตนั้นบางทีอาจไม่สวยสวย หรือหากแม้มีตอนที่สวย แต่ว่ามันก็ไม่ดำรงอยู่ตลอดกาล

“..มันก็ควรจะมีสะดุดกันบ้าง” ส่วนหนึ่งส่วนใดก็รู้เรื่องไม่ยากถ้าหากชีวิตเป็นการ “เดิน” แล้วก็ทางก็ไม่ราบเรียบอยู่เสมอ ก็เลยย่อมมีเครื่องกีดขวางที่ทำให้พวกเราสะดุด ล้มหรือโยกเยก แต่ว่ามุมหนึ่งก็สะท้อนได้ในทาง “ช่วงชีวิตที่ไม่มีสติ” เนื่องจากว่าแม้ว่าจะมีเครื่องกีดขวางใด ธรรมดาพวกเราก็ใช่ว่าจะเดินสะดุดกล้วยๆแม้กระนั้นถ้าไม่ระวังขึ้นมา แม้กระทั้งขาตนเองพวกเราก็สะดุดได้ เพียงแค่เมื่อรู้สึกตัว แล้วดึงสติกลับมา ก็จำเป็นต้องก้าวขาเดินต่อไป..

“Life is a marathon, not a sprint.” ที่แปลง่ายๆว่า “ชีวิตเป็นการวิ่งมาราธอน ไม่ใช่วิ่งระยะสั้น” อันซึ่งก็คือการจะวิ่งเร็วๆแล้วถึงที่หมายได้ทันทีนั้นอาจยาก ด้วยเหตุว่าอย่างไรช่วงชีวิตก็เป็นเวลายาวนานกว่านั้น ที่สำคัญเป็น วัตถุประสงค์มักไม่ใช่สิ่งที่อยู่ใกล้ จะต้องรู้จักสะสมระยะทางให้ได้ไปเรื่อยหรือทรหดอดทนให้พ้นผ่าน ไม่มีแรงก่อน ท้อก่อน ก็จะไปไม่ถึงเส้นชัย…

“วิถีทางหมื่นหลบ เริ่มที่ก้าวแรก 千里之行,始于足下” สุภาษิตจีนบ้างที่บางทีอาจมิได้เทียบถึงการเดินทางของชีวิตโดยตรง แต่ว่าก็มีความนัยยะไม่มีความต่างจากอันที่แล้วเป็น ชีวิตและก็จุดมุ่งหมายย่อมยาวไกล ก้าวแรกสำคัญเสมอ ใช่สำคัญที่การก้าวตอนนั้นจะดีหรือเปล่า แม้กระนั้นถ้าไม่ก้าวไปมันไม่มีทางไปไหนได้เลยต่างหาก

ที่กล่าวไปเป็นเพียงแต่แบบอย่างนิดหน่อย ถ้าหากพวกเราเทียบชีวิตเป็นการเดินทางด้วยการขับรถยนต์บ้าง ก็ดูได้หลายแง่ไม่ได้มีความแตกต่างกัน มีทางที่ดี และไม่ดี มีหลงทาง มีเสียเวล่ำเวลา มีอุบัติเหตุได้ทั้งๆที่พวกเราประมาท หรือมีความคิดว่ามิได้ประมาทและตาม

แต่ว่าทางชีวิตไม่มีแผนที่แจ่มกระจ่างหรือ GPS พวกเราไม่บางทีอาจมั่นใจว่าทางที่พวกเราไปนั้น ถนนหนทางจะดีจังไหม เป็นทางที่ถูกไหม เป็นทางตรงหรือทางอ้อม บางทีอาจหลงเสียเวล่ำเวลาหรือไม่ การจะเลือกได้ไม่ง่ายเลย..

แล้วก็ในช่วงชีวิตบางเวลาที่รู้สึกว่า พวกเราอยู่บนทางที่ก็ดี อยู่บนทางที่ถูกหรือเลือกแล้ว[

slot] แม้กระนั้นก็ยังมีปัญหา ตัวอย่างเช่นดินฟ้า อากาศ แล้วก็การจราจรไม่เป็นใจ พวกเราบางทีอาจกำลังสิ้นหวัง ท้อแท้ในความยากหรือควบคุมมิได้พวกนี้…

ก็อยากที่จะให้มองดูไปที่ “จุดพักรถยนต์” ในภาวการณ์ที่อะไรยังไม่เป็นใจ ให้ทดลองคิดเปรียบเทียบไปว่า นี่ตรงเวลาที่ดีที่พวกเราจะหยุดหยุดพัก แวะเติมน้ำมัน เช็คลมยาง หาอะไรทาน เข้าห้องสุขา อากาศดีค่อยเดินทางถัดไป

เพราะเหตุว่าในผู้ที่ดื้อดึง เมื่อจุดหนึ่งถึงแม้อากาศจะดี การจราจรเปิดโอกาส อย่างไรก็จะต้องมีแวะ มีหยุด หรือร้ายกว่านั้น บางทีอาจรถยนต์เสียหรือไปเผชิญอุบัติเหตุเนื่องจากว่ารีบเหลือเกินในตอนที่ไม่เหมาะสมก็เป็นไปได้

บทความสั้นๆเดี๋ยวนี้แค่เพียงอยากที่จะให้พลังใจ ผู้ที่กำลังอยู่บนถนนหนทางสายชีวิตที่อะไรๆไม่เป็นใจ ให้ทดลองมีความคิดว่านี่ตรงเวลาดีที่จะหาจุดพักรถยนต์ แวะสักหน่อย ช้าสักนิด อาจช่างเถอะ ให้อะไรๆไม่ดีผ่านไป พวกเราก็จะได้พร้อมเดินทางไปกันต่อ เนื่องจากว่าเช่นไรทางนี้ ก็ยังอีกยาวไกล…

ปล.แรงบัลดาลดวงใจจากการพูดคุยกันให้กำลังใจน้องคนหนึ่งจากเหตุการณ์วัววิดก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา”